Wat blijft er hangen van al die mooie momenten en vooral van al die mooie foto’s die in de loop der jaren voor onze ogen verschenen op de meer dan gezellige clubavonden en clubdagen? Allereerst de bijzondere fotografen die de foto’s maakten. Mensen met allen hun eigen achtergrond en specialisaties in de fotografie. Als je vanaf januari 1981 lid bent van een club dan kan het niet anders dan dat je het naar je zin hebt.

De clubruimtes
Diverse clubruimtes, begonnen in het oude politiebureau in een schuurtje, vervolgens jaren boven de gymzaal van de school in de Groenestraat, een hele mooie periode in het Weeshuis in de Kerkstraat. Dat was eigenlijk één grote studio. Vervolgens naar Tilvoorde, om daarna naar de Holken te verhuizen. Vanwege Corona een tijd geen vaste plaats en nu weer terug in Tilvoorde.

Bij de ruimte in de Groenestraat bevond zich een dokaruimte, volledig ingericht met zelfs een enorme reprocamera. De ruimte waar één van onze leden naast de ontwikkelaar steevast een fles whiskey had staan. Daar zijn trouwens naast foto’s ook andere banden ontwikkeld.

De mensen
Mensen komen en gaan, trouwen, krijgen een baan en verhuizen en natuurlijk overlijden. We herdenken ondertussen een aantal mensen die ons blij maakten met hun foto’s, ieder op eigen wijze, maar hun beelden blijven in ons geheugen gegrift.

Uitstapje naar de Ketelbrug

We denken aan onze toenmalige voorzitter Theo, die op het laatst nog een foto van de zolder haalde om de Bondsinzending volledig te maken (moesten tien foto’s zijn). De foto had wel een ongelukje meegemaakt, er was een pot lijm overheen gevallen. Maar het leverde een gouden sticker op bij de wedstrijd!

Het aantal vrouwen was altijd hoog. De reden kan zijn, dat de fotocursussen, die aanvankelijk in eigen beheer werden gegeven , later onder auspiciën van de VUSO, veel vrouwelijke deelnemers hadden. Na de cursus stroomden een aantal van hen bij ons in. Ook al omdat diverse fotoclubs om ons heen het loodje legden.

Meerdere leden vertrokken naar het buitenland om daar in sommige gevallen als beroepsfotograaf te gaan werken, naar Zuid Afrika, Latijns Amerika en Duitsland.

We denken aan de vele portretfotografen die we aanvankelijk in ons midden hadden, grootformaatwerkers, zowel op papier als op negatief.

Leden van het eerste uur, waaronder ook onze secretaris Hans Faber en expositiecommissielid René Pors maken nog steeds deel uit van de harde kern van onze club.

Rokus van der Griend

En dan heel bijzonder de fotograaf van ruim 90 die jaren lid was van onze club: Rokus van der Griend, bekend om zijn enorme barietprints. Sommige foto’s zelfs van net voor WO II. Een fotograaf die zijn sporen heeft verdiend met zijn monumentale beelden, waarvan vele gemaakt zijn in de net drooggevallen Noordoostpolder. We denken aan hem nog steeds terug als de man, die elke drie weken weer verrassen kon met zijn gedegen kennis van de fotografie en ons allen op die bijzondere manier heeft leren kijken.

De activiteiten
De motivatie gaande houden is een zaak van iedereen en tijdens de jaarvergaderingen konden de leden altijd hun voorkeuren aangeven. Daardoor is een breed scala aan onderwerpen en genre aan de orde gekomen.

Niet alleen op plaatselijk en regionaal niveau is de club actief, maar ook in grotere verbanden, zoals de afdeling Transijssel en de landelijke Fotobond.

Beroemde fotografen ontmoetten we op onze fotoavonden in Vollenhove: Martin Kers, Fred Hazelhoff, Rutger ten Broeke, Blanka Wasowics, Peter Willemse en vele anderen. Uitwisselingen met andere fotoclubs, BEFOAM uit Beilen, Meppel, Urk, Zwolle, Deventer en de Muider Fotokring.

De vele exposities, binnen en buiten met mooie locaties, zoals Schokland, Schokkerhaven, Blokzijl, de Weerribben, de Wieden, de Heilige Geestkapel, Steenwijk in de Meenthe en de galerie in Steenwijk. Permanente exposities bij o.a. de tandarts, maar ook in diverse bejaardencentra en vergaderlocaties.

Bestuur in de jaren 90

Memorabel zijn ook de door FC Din ’81 groots opgezette fotowedstrijden in het verleden met enorme prijzenpakketten van grote namen in de fotografiebranche: Foto Wolt, Foto Luuk Schudde, Camera Nu, Foto Konijnenberg en vele anderen. Grote namen die de tentoonstellingen openden, zoals in 2006Rob Agterdenbos.

We denken nog terug aan de buitenexposities georganiseerd door Kunst en Cultuur Overijssel. Voor ons een try-out van de buitenexposities op groot formaat.

Inderdaad, een overzicht in vogelvlucht. Het is onmogelijk al die fijne en mooie momenten te noemen in dit bestek. Maar op de site is nog veel meer te vinden van de fotografen van de laatste jaren en hier en daar een kleine terugblik in foto’s. Hopelijk kan de club nog vele jaren geschiedenis schrijven.

Wim Willemsen

Meer geschiedenis:

In 2021 bestaat Din81, de fotoclub voor de kop van Overijssel en omstreken, 40 jaar! Dit willen we vieren met tal van activiteiten waaronder een jubileumexpositie, een lezing en met artikelen op de website.

De club is op 17 januari 1981 opgericht door Hans Voerman en Wim Willemsen. Zij bleven lang de enige enthousiaste leden en zijn nog steeds lid. In de loop van de tijd werd Din81 een bekende club met leden uit de wijde omgeving.

Hans en Wim konden in 1981 niet vermoeden dat Din81 in 2021 nog steeds een bloeiende actieve fotoclub is waar fotografen uit Noordwest Overijssel en omstreken elkaar in een plezierige sfeer driewekelijks ontmoeten. Zij willen meer uit hun hobby halen en elkaars werk bekijken en van commentaar voorzien om de lat steeds wat hoger te leggen.

Onder het kopje “40 jaar Din81” lees je over de beginperiode van de club.

In 1986 was het dan zover, de balans van vijf jaar FC Din ’81 kon  worden opgemaakt. Van elke bijeenkomst werd trouw een verslag gemaakt in wat in eerste instantie Het Logboek heette. Later werd de naam Reflex gegeven aan dit infobulletin. Uiteindelijk kwam de naam Info in zwang en zo heet de informatiebrief nog steeds.

Aanvankelijk was het mogelijk met carbonpapier en doorslagen een verslag te maken voor het beperkte aantal leden, maar de onstuimige groei van de club vereiste een ander medium. Omdat ik als leraar informatica vanaf 1981 de beschikking had over computers werden de info’s gemaakt op een Commodore 64 en geprint op een OKI matrixprinter. Zo ook het eerste lustrumboekje. Via een inbrandapparaat vermenigvuldigd op een stencilmachine die op school voor een prikkie op de kop werd getikt. Voor de mensen die nu met de oren klapperen, dit is een voortzetting van de kleitablet uit de oudheid. De info’s werden per post verzonden en de secretaris kweet zich driewekelijks van deze taak.

Clubruimtes hadden we aanvankelijk bij Hans en mij thuis en later in Vollenhove in een schuurtje achter het politiebureau, met daarin een doka, een koffiezetapparaat en een olieradiator. Toen de club allengs groeide, werd dat een handvaardigheidslokaal boven de gymzaal aan de Groenestraat met daar ook weer een permanente doka, die bijdroeg aan de sociale cohesie van leden die er geïnteresseerde mensen mee naar toe namen. Er ontstonden vriendschappen voor het leven zullen we maar zeggen.

Fotograferen op Schiphol was geen probleem.

Memorabel waren de tochten naar Schiphol, in onze dagen echt ondenkbaar, we liepen over het platform en reden met een busje tussen de landende en opstijgende vliegtuigen.

Achterbuurman Foto Baars is een welkome sponsor van veel van onze activiteiten. We leenden van hem een diaprojector en een groot scherm. Volgens mij hebben we dat nog ergens. We ontmoetten bekende fotografen en clubs. Aansprekende namen als de Muider Fotokring, Hans Götze, Rutger ten Broeke enz. Vooral in de Bondsfotowedstrijd Dia klommen we binnen die vijf jaar naar de top van de Nederlandse diamakers.

Hans memoreerde in het eerste logboek de nodige lotgevallen van onze illustere club:

Nu ik dit allemaal zo doorlees en de hoogtepunten er uit haal moet ik constateren dat het exact op tijd is, de pagina’s vervagen. Sommige stukken zijn slecht leesbaar. Uiteindelijk hebben we alleen de foto’s nog.

Wim Willemsen

Meer geschiedenis:

Ook al bestond Din81 in de begintijd uit slechts twee leden, van alle activiteiten werd nauwkeurig verslag gedaan in het logboek. Hierdoor kunnen wij nu meegenieten van de eerste, op carbonpapier getypte avonturen. Klik op de afbeeldingen voor een vergroting:

Meer geschiedenis:

Onderstaand stuk is ter gelegenheid van het 5-jarig jubileum geschreven door toenmalig oud-voorzitter Hans Voerman. Het geeft goed het ontstaan en de gebeurtenissen in de eerste 5 jaren weer:

Het jubileumblad

Beste negatievelingen, positievisten en diatisten.

Toen Uw secretaris, Willem W., mij vroeg ter gelegenheid van de viering van het eerste lustrum van de F.C. Din ’81 een artikel te schijven voor de ‘feestkrant’, heb ik dat uiteraard graag toegezegd.
En als je dan zit na te denken, waarover je zult schrijven, gaan de gedachten onwillekeurig terug naar het begin: 17 januari 1981, de geboorte van een fotoclub in een auto, merk Lada (als ik het goed heb: dan zal Uw sik mij ongetwijfeld elders verbeteren). (Noot van de secretaris: het was een Renault). Over die bevalling straks meer, maar eerst wat voorgeschiedenis.

Locatie van de geboorte.

Wij, Willem en ik, waren die dag naar een RFM te Hattem geweest. Zoals wel vaker gebeurde, vormden wij ook nu weer de, kwantitatief gezien, armetierige vertegenwoordiging van de fotoclub Fish-Eye te Urk. (Van deze club was Willem voorzitter en ik de sik). Geïnspireerd door een fijne dag togen wij weer huiswaarts in bovengenoemd vehikel en daar en toen gebeurde het: – een vrij pijnloze en redelijk vlotte bevalling van een nog jonge en kerngezonde fotoclub!
Hierbij wil ik echter vermelden dat ik tot op de dag van vandaag het zeer sterke vermoeden heb, dat de conceptie van deze boreling al (veel?) eerder had plaatsgevonden in Willems brein! De buitengewone soepelheid, waarmee hij het plan om een eigen fotoclub op te richten compleet met een (originele) naam, lanceerde, duidde al op een weloverwogen plan. Daarbij komt, dat nog dezelfde avond een concept statuten ter tafel lag. Ook is er een brief in mijn bezit, gericht aan de bond, waarin melding wordt gedaan van de oprichting van Din ’81. Deze brief is gedateerd op ……. 17 januari. Hij reagere maar op deze beschuldiging.

Maar hoe het ook zij; F.C. Din ’81 was er en daar kon niemand meer omheen. We begonnen dus met twee leden en hadden twee ‘vriendinnen’. Dat waren: Jacqueline Willemsen en Alie Voerman, die ons met raad en daad terzijde stonden en zonder welke (germanisme, red.) de club zeker een voortijdige dood  gestorven zou zijn. Daarvan getuigt een passage uit het Logboek, pag. 1 (23 jan.), 5e alinea:
“Alle dank voor deze avond zijn wij verschuldigd aan de echtgenote van de secretaris. En niet te vergeten voor de cola van de vrouw van de eerwaarde voorzitter. Bijzonder fijn dames!” (Einde citaat).
Op de eerste avond van de nieuwbakken club werden ook de bestuursfuncties verdeeld. Ter afwisseling van de eerder vervulde functies werd Hans ‘Minolta” Voerman voorzitter en nog steeds zo is naar ik begrijp.

Hans Voerman met 2 Praktica’s en Wim Willemsen in de huiskamerstudio.

Als ik zo verder het logboek doorlees dan komen allerlei goede herinneringen boven: de bezoeken aan de Bondsgalerie in Kampen, gecombineerd met bezoeken aan diverse fotozaken. Fotoëxcursies naar Giethoorn (besloten met een gezellig samenzijn in café Fanfare), de Weerribben, Lelystad, Almere, Friesland en het N.S.-station te Zwolle.
Al deze tochten leverden een schat aan foto’s en dia’s op, maar ook vele contacten met ‘vogels van diverse pluimage’ als daar zijn: Jehova’s Getuigen (met kinderen aan de borst, red.) een duistere figuur in een vervallen boerderij, een Chinese schone in een dito restaurant, een Turk (midden in Almere) met een bankafschrift met een creditsaldo van F. 2800,–, waarvan hem de betekenis ontging, een tandeloos zoogdier in de stationsrestauratie in Zwolle (met een wipgebit, red.). (Noot van de redactie: een sluiswachter die ons in de sluis wilde donderen, als zijnde van de KGB: een bewaker van een Hofman pand van 9 miljoen, die uiteindelijk toestemde in fotografie: een druiper in Sneek, etc.)
Daarnaast zijn we op diverse lokaties voor gek verklaard als we bezig waren met het uitoefenen van onze onvolprezen hobby.
Tevens moeten de diverse doka avonden worden vermeld, met wisselend succes overigens.

Zo waren we ongeveer anderhalf jaar doende: een productieve, maar vooral gezellige tijd, maar …… nog steeds met zijn tweeën. Daarom begonnen we in juni 1982 een geweldige ledenwerfactie via de plaatselijke fotoslijter Baars.
Het eerste concrete resultaat was de aanmelding van een nieuw lid: Jan Jonkman, waarna het groeiproces zich gestaag maar zeker doorzette. Volgden Klaas Tissingh, Theo Lammers en Henk Vellinger. We betrokken de clubruimte achter het oude politiebureau, klein maar knus. Je zou kunnen zeggen, dat dat de tweede fase van de club was, een fase, die ruim een jaar duurde. Als er dan een nieuwe periode van groei komt acht ondergetekende de tijd rijp om ermee te kappen. De afstand Ommen Veno werd toch wel bezwaarlijk en bovendien ontbrak de tijd om volwaardig mee te kunnen draaien. Per 1 januari 1984 stopte ik er mee, we namen afscheid op de nieuwjaarsreceptie. Gelukkig krijg ik via Willem voortdurend informatie over het wel en wee van de club. En ik heb het idee, dat jullie groeien naar volwassenheid (de club dan): zowel kwantitatief als kwalitatief. De clubruimte is duidelijk meegegroeid, diverse exposities zijn gehouden, inzendingen naar bondsfotowedstrijden werden positief beoordeeld, kortom gaat het goed.

De club in 1986.

Daarom wil ik deze bijdrage dan ook besluiten met de wens: het ga jullie goed, ook in de toekomst, in het tweede lustrum.
Hans voerman.

Meer geschiedenis:

De oprichting van Din81 werd serieus aangepakt. Zo waren er vanaf het begin statuten waar in de doelen en ambities werden vastgelegd en bijvoorbeeld ook de locatie van clubavonden (om en om in elkaars doka’s).

De nieuwe club werd ook meteen aangemeld bij de fotobond om zodoende te kunnen blijven deelnemen aan de bondsactiviteiten. De bedoeling was dat er nieuwe leden gezocht zouden worden om de club te versterken. Als tweehoofdige club had Din81 namelijk geen stemrecht in het rayon en kon niet meedoen aan clubwedstrijden. Hiervoor waren minimaal 3 leden vereist.

Hieronder de eerste statuten en correspondentie met de B.N.A.F.V., de bond van nederlandse amateur fotografen verenigingen. (Klik op een afbeelding voor een vergroting)

Meer geschiedenis:

Naar aanleiding van het 40-jarig jubileum van Din81 op 17 januari 2021 zijn hier een aantal artikelen gepubliceerd met leuke, grappige, interessante en belangrijke gebeurtenissen van de beginjaren uit de fotoclub.