Vanavond een avond waarin we veel prachtige foto’s voorbij zien komen! Leden kunnen foto’s meenemen die ze willen inzenden voor de wedstrijd Foto Individueel van de Fotobond. Heb je geen foto’s voor Foto Individueel om te bespreken, dan kun je ook Vrij Werk laten zien. We hebben genoten van een prachtige collectie bijzondere beelden en mooie tips en tops tijdens het bespreken van de foto’s!
In the Spotlight stond vanavond Hans Voerman met een heel bijzonder en indrukwekkend verhaal passend bij de prachtige foto die hij daarbij liet zien. Een mooie kijk in de bijzondere wereld van lomo-fotografie. Hieronder lees je zijn verhaal:

Trage beelden
De Vlaamse filosoof Erik Oger schrijft dat de afkeuring van traagheid gebaseerd is op heersende waarden in onze cultuur zoals efficiëntie, functionaliteit en snelheid.
Oger wil daartegenover een pleidooi houden voor traagheid.
Hij raadt aan om de situaties waarin je tot vertraging gedwongen wordt niet langer te zien als een belemmering in je functioneren, maar als een mogelijkheid nieuwe dingen te ontdekken.
Hij adviseert zelfs om actief op zoek te gaan naar vluchtheuvels van traagheid.
Fotografie is volgens hem zo’n vluchtheuvel van traagheid: “Fotografie vind ik een sterk voorbeeld. Het fototoestel functioneert als een vergrootglas, die ons de werkelijkheid in haar concreetheid en bijzonderheid toont. Wie goed wil fotograferen, moet de wereld nauwkeurig en intens bekijken. En wachten op het goede moment wat zich niet laat dwingen.”

Fotografie heeft mij geleerd om de wereld om mij heen door andere ogen te zien; ik zie de werkelijkheid als het ware door het oog van de camera.
Als ik fotografeer, ga ik staan op die vluchtheuvel van traagheid.
Ik neem mijn camera……
Niet mijn digitale spiegelreflex……… niet de compactcamera………. niet mijn smartphone…….
Mijn Diana Mini …………….nog kleiner dan kleinbeeld……… geladen met overjarig filmmateriaal……….
Ik stel in…….. afstand …….. B of N……. zon of bewolkt……. meer kan niet….
Ik kijk door de zoeker ….. soms helemaal niet….. ik druk af ………rustig …….. ik draai de film door……
Het moment is voorbij…….. er valt niets terug te zien….ik moet afwachten……. tot de film volgeschoten is ………. Inleveren bij mijn fototoko………..
“Duurt ongeveer twee weken, mijnheer Voerman ……. Ik bel u als ze binnen zijn……….”
Alles ademt traagheid als ik op deze manier fotografeer en ik geniet ervan met volle teugen.
Wat sta ik graag op deze manier op die vluchtheuvel om de alledaagsheid van de 21e -eeuwse hectiek aan me voorbij te laten gaan en vast te leggen.
Wat het oplevert? Op het eerste gezicht heel veel ‘bagger’ en weinig juweeltjes.
Toch….ik gooi niets weg; immers op het tweede gezicht en vaak pas veel later, blijkt zich in die bagger toch nog een juweeltje verstopt te hebben.
Bagger of juweel; alle foto’s hebben eenzelfde karakteristiek: ze zijn niet doorsnee en er ontbreekt van alles aan volgens de maatstaven van de huidige digitale fotografie die zich kenmerkt door perfectie, scherpte, snelheid, massaliteit.
Het zijn vaak onscherpe, korrelige, soms smoezelige en wollige beelden waarvan je met gemak kunt zeggen dat het mislukte foto’s zijn.

Ik hoop dat mensen de tijd willen nemen om iets langer naar mijn foto’s te kijken, de beelden hun werk te laten doen (luister goed, foto’s spreken, als het goed is, voor zichzelf) en het oordeel even uit te stellen………
Het zijn immers trage beelden…….

Trage beelden van Hans Voerman