Hans Faber | Het blijft fascinerend

Een blauwe fiets die geparkeerd staat tegen het fraaie stadhuis van Lelystad, een stilleven van glaswerk bij de binnenvallende ochtend zon, een aantal aalscholvers  die op meerpalen hun vleugels drogen, experimentele opnamen met geprojecteerd licht in de studio. Ik vind het allemaal prachtig om te fotograferen, ben wat dat betreft een alles-eter.

De magie van het vastleggen, het bevriezen van één moment tot in de fijnste details, dat blijft fascinerend.

Ik kan ook erg genieten van de foto’s die medefotoclubleden tonen op bespreekavonden.  Interessant hoe de één zich bezig houdt met minutieuze macrofotografie, een ander toont verrassende straat foto’s of een prachtig portret van een spelend kind.  En wat te denken van dramatische zwart-wit landschappen of indringende sociale fotografie. Heel divers en steeds weer boeiend.

Mijn manier van werken.
De foto in de camera zie ik als halfproduct. Op de computer met behulp van Adobe Photoshop ontstaat het uiteindelijke beeld.
Verticale lijnen rechtzetten, de uitsnede maken, helderheid en kleurcorrectie etc. behoren tot de basishandelingen. Vaak gaat het verder dan dat, zoals het corrigeren van storende details of het plaatselijk ingrijpen via selecties of lagen. Het kan ook zijn dat er van meerdere foto’s één uiteindelijk beeld gemaakt wordt.

Het analoge tijdperk was mooi, het ambachtelijke van het werk in de doka daar heb ik jarenlang van genoten, ik had het niet willen missen. Het langzaam zien opkomen van het beeld in de ontwikkelbak bij geelgroen licht zal me altijd bijblijven. Maar ik zou echt niet meer zonder de vele digitale bewerkingsmogelijkheden kunnen. Nee, dan was de foto in Lelystad veel saaier geweest, de lucht grauw en grijs en de fiets vaal groen.

Blauwe fiets, Hans Faber